ผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาที่งานอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวช จะได้รับการจำแนกประเภทผู้ป่วย (Triage Classification) ตามความเร่งด่วนเพื่อความเหมาะสมในการได้รับการรักษา โดยจำแนกเป็น 3 ประเภท

        1. ผู้ป่วยฉุกเฉินมาก (Emergent) หมายถึง ผู้ป่วยที่ต้องการการตรวจรักษาทันที มิฉะนั้นผู้ป่วยจะตายหรือพิการอย่างถาวร เช่น ผู้ป่วยที่ไม่รู้สึกตัว ผู้ป่วยที่มีปัญหาเกี่ยวกับทางเดินหายใจทำให้หายใจหอบ หายใจช้าลงหรือหยุดหายใจ ผู้ป่วยบาดเจ็บรุนแรงหลายระบบ ผู้ป่วยที่มีภาวะเลือดออกรุนแรง ผู้ป่วยที่มีสัญญาณชีพผิดปกติอย่างมาก ผู้ป่วยชัก ผู้ป่วยมีความผิดปกติทางด้านจิตใจอย่างรุนแรง เป็นต้น

        2. ผู้ป่วยฉุกเฉิน (Urgent) หมายถึง ผู้ป่วยที่ต้องการการช่วยเหลือรีบด่วนรองลงมาจากกลุ่มผู้ป่วยฉุกเฉินมาก   แต่ถ้าไม่รีบรักษาภายในเวลา 1-2 ชั่วโมง ผู้ป่วยอาจตายหรือพิการได้ เช่น ผู้ป่วยกระดูกแขนหรือขาหัก ปวดท้องไม่รุนแรง ท้องเสียอาเจียน เป็นต้น

        3. ผู้ป่วยไม่ฉุกเฉิน (Non- Urgent) หมายถึง ผู้ป่วยที่ต้องการการวินิจฉัยและการรักษาอย่างเหมาะสม โดยที่ในขณะนั้นไม่มีภาวะฉุกเฉินที่จะคุกคามชีวิตผู้ป่วย เช่น ผู้ป่วยบาดเจ็บเล็กน้อย ผู้ป่วยที่มีอาการเรื้อรัง เช่น ปวดศรีษะ ปวดหลังเรื้อรัง ไข้ไม่สูง เจ็บคอ เป็นต้น

** ซึ่งในการเรียงลำดับการเข้าตรวจที่งานอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวช จะเรียงลำดับการเข้าตรวจ ตามกลุ่มประเภทผู้ป่วยดังกล่าว **

Copyright © 2008  ศูนย์เทคโนโลยีและการสื่อสาร โรงพยาบาลนครพิงค์