แผนงานฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาศัลยศาสตร์

2.1 พันธกิจการฝึกอบรม

        แผนงานฝึกอบรมแพทย์ประจําบ้านสาขาศัลยศาสตร์ กลุ่มงานศัลยกรรม โรงพยาบาลนครพิงค์มีหน้าที่ควบคุมกํากับการฝึกอบรมแพทย์ประจําบ้านให้เป็นไปตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิความรู้ความชํานาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม (มคว. 1) ที่ประกาศโดยราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย ที่มุ่งเน้นการ“ผลิตศัลยแพทย์ที่มีคุณภาพชั้นนําของกระทรวงสาธารณสุขและเป็นแพทย์ที่ดีของชุมชน” เพื่อผลิตศัลยแพทย์ที่มีความรู้ความสามารถ และทักษะในการทําหัตถการหรือการผ่าตัดให้มีมาตรฐานอย่างดียิ่ง เพื่อให้การดูแลผู้ป่วยทางศัลยศาสตร์ที่เป็นปัญหาสาธารณสุขของประเทศ และ ปัญหาสาธารณสุขจําเพาะในเขตสุขภาพที่ 1 ประกอบด้วยโรคทางศัลยศาสตร์ที่เป็นปัญหาที่พบบ่อยในพื้นที่ (Common surgical problem)ภาวะฉุกเฉินทางด้านศัลยศาสตร์ที่สําคัญ (Acute care surgery) และผู้ป่วยศัลยกรรมอุบัติเหตุและการบาดเจ็บ (Trauma) โดยให้มีความรู้และทักษะอย่างดีทั้งในแง่การให้การวินิจฉัยโรค การส่งตรวจที่เหมาะสมการแปลผลตรวจวินิจฉัยต่างๆ ที่สําคัญ การวางแผนเลือกวิธีการรักษา การดูแลผู้ป่วยทั้งระยะก่อนผ่าตัดระหว่างการผ่าตัด และหลังผ่าตัดชนิดต่างๆ การดูแลผู้ป่วยภาวะวิกฤต และการให้การกู้ชีพอีกทั้งมีความรู้และมีประสบการณ์ในนวัตกรรมทางการแพทย์ที่มีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลา และแนวทางปฏิบัติที่เป็นมาตรฐานทางการแพทย์ที่ทันสมัยอย่างสม่ําเสมอ สามารถพิจารณานํามาใช้อย่างเหมาะสมและสมเหตุสมผล เพื่อพัฒนาให้ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความสามารถที่ครอบคลุมในประเด็นที่เกี่ยวข้องและประเด็นจําเพาะทางด้านการดูแลผู้ป่วยทางศัลยศาสตร์ ควบคุม กํากับ และ บริหารจัดการการฝึกอบรมให้ผู้รับการฝึกอบรมมีความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานเพิ่มขึ้นตามลําดับชั้นปีและสามารถพัฒนาตนเองในการปฏิบัติงานโดยไม่ต้องมีการกํากับดูแลตามลําดับอย่างเหมาะสม เพื่อให้สามารถสําเร็จเป็นศัลยแพทย์ที่มีความพร้อมในการปฏิบัติงานดูแลรักษาผู้ป่วยต่อไปส่งเสริมให้ผู้รับการฝึกอบรมมีเจตนารมย์และ เตรียมพร้อมที่จะเป็นผู้เรียนรู้อย่างต่อเนื่อง มีความสามารถในการค้นคว้า การวิพากษ์และนําข้อมูลเชิงประจักษ์ทางการแพทย์มาใช้อย่างเหมาะสม มีความสามารถด้านการวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้และพัฒนาตนเองไปสู่ผู้เชี่ยวชาญในวิชาชีพ หรือนักวิชาการในอนาคตได้มุ่งเน้นให้ผู้รับการฝึกอบรมมีความสามารถทํางานตามหลักพฤตินิสัยและมารยาททางวิชาชีพ (Professionalism) สามารถดูแลผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสม มีประสิทธิภาพ มีความเอื้ออาทรและคํานึงถึงความปลอดภัย โดยยึดถือผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางบนพื้นฐานการดูแลแบบองค์รวม มีความสามารถในการสื่อสารและปฏิสัมพันธ์การทํางานเป็นทีมมีพฤติกรรมที่เหมาะสมต่อเพื่อนร่วมงานทั้งในวิชาชีพของตนเองและวิชาชีพอื่นรวมทั้งต่อผู้ป่วยและญาติมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับระบบสุขภาพของประเทศ มีความรู้ความเข้าใจในกระบวนการคุณภาพและความปลอดภัยของโรงพยาบาล สามารถมีส่วนร่วมในระบบพัฒนาคุณภาพการดูแลรักษาผู้ป่วย และการบริหารจัดการการใช้ทรัพยากรสุขภาพอย่างเหมาะสมรวมทั้งมีส่วนร่วมในการสร้างเสริมสุขภาพของประชาชนและความรับผิดชอบทางสังคมอื่นๆ ตามความเหมาะสม